🔰 و او صورت خدای نادیده است، نخست زاده تمامی                     آفریدگان. -  کولسیان ۱: ۱۵

 

اطلاعات ما راجع به اینکه خدا چگونه می باشد و بیشتر از اینکه از تعلیمات عیسی مسیح و یا توسط شاگردان او به ما رسیده باشد، از مشاهده صفات خدایی که در حیات و شخصیت عیسی مسیح تجسم یافته است بدست میآید و دانسته میشود. از آغاز آفرینش انسان، خدا پیوسته اراده داشته که خود را مکاشفه کند تا انسان او را بشناسد – خدا قدرت خود را در باد و طوفان، حکمت خود را در ستارگان، زیبائی خود را در گلها و ابرها و جلال و حشمت خود را در طلوع آفتاب مکشوف ساخته است. خدا خود را در تاریخ حیات انسان ظاهر ساخته و داوری خویش را بر گناه و موافقت خود را با نیکوکاری نشان داده است.  خدا خود را در پیام رسولان حقیقی خود که عدالت او و مهربانی و محبت او را اعلام داشته اند، ظاهر ساخته ولی انسان برای شناختن خدا احتیاج به آیات و نشانه های بیشتری داشت تا صفات خدا را مشاهده کند که در حیات انسانی تجسم یافته. از آنجائیکه خدا نیروهای خود را از قبیل نیروی تفکر، نیروی احساس، نیروی اراده و عمل که به انسان، ولی در دایره محدودی اعطا فرموده و از آنجائیکه خدا  و انسان دارای یک سلسله صفات اخلاقی مشترک هستند، تنها یک حیات انسانی ممکن بود خدا را بطور کامل به انسان بنمایاند.

فرض کنید میخواهید بدانید که محبت چیست . ممکن است به کتاب لغت مراجعه کرده و توضیحاتی راجع به مفهوم محبت در آنجا بخوانید و یا می توانید به تصویر مادری بنگرید که کودک خود را در آغوش گرفته و این منظره تا حدی مفهوم محبت را در نظر شما روشن می سازد. ولی بهترین راه برای دانستن مفهوم واقعی و اصلی محبت آنست که این احساس در زندگی تجسم یابد و یا شخص ببیند که پدر یا مادری، همه چیزشان را ، حتی حیات و زندگی خود را در راه فرزندان خود فدا میکنند.

وقتی شخص مشاهده میکند محبت بدینگونه عینی تجسم می یابد، آنوقت درک می کند که محبت چیست. بهمین طریق وقتی موقع مناسب فرا رسید که خدا صفات خود را بطور کامل مکشوف سازد، این صفات را در حیات انسانی مجسم کرد و این نمونه و پیکر مجسم، عیسی مسیح بود. تا آنجا که ممکن بود انسان محدود خدای نامحدود را شامل گردید، « یعنی خدا در مسیح بود و جهان را با خود مصالحه میداد و خطایای ایشان را بدیشان محسوب نداشت و کلام مصالحه را به ما سپرد. -   رساله دوم قرنتیان ۵: ۱۹ ».  از اینرو ما در عیسی مسیح تجسم کامل و مظهر کامل خدا را مشاهده میکنیم.

در اینصورت آیا شما میدانید خدا چگونه است؟ مسیح را در بیابان بنگرید که در طول چهل شبانه روز از طرف شیطان وسوسه شد. شیطان تمام سلطنت های جهان را به او عرضه داشت مشروط بر اینکه تسلیم او باشد، ( انجیل متی ۴: ۱- ۱۱). ملاحظه نمائید که عیسی مسیح تمام این پیشنهادات را رد کرد و برهر گونه وسوسه ای که در کار او شد غلبه یافت. آنوقت بود که جنگ جاودانی خدا بر علیه گناه مشاهده گردید و از فتح و غلبه نهائی او اطمینان حاصل شد. به عیسی بنگرید در موقعی که یگانه فرزند زن بیوه را برای دفن کردن میبردند، تابوت را لمس می کند و به پسر می گوید که برخیزد و حیات یابد و سپس او را به دست مادرش می سپارد، ( انجیل لوقا ۷: ۱۱- ۱۷).  بدین طریق متوجه میشوید که قلب خدا از آلام و درد انسان متاثر میگردد و مشتاق است که انسان را از غم و اندوه برهاند.

به عیسی بنگرید هنگامیکه به خانه زکی باجگیر که مردی منفور و مطرود جامعه بود روان است و بهیچوجه به شکایتهای استهزاء کنندگان و جمعیت اهمیت نمی دهد برای اینکه شاید بتواند یکنفر گناهکار را به حیات تازه رهبری نماید،  ( انجیل لوقا ۱۹: ۱- ۱۰).  دریابید که خدا همیشه گناهکاران را جستجو میکند و آنها را نزد خود میخواند تا به توبه و حیات تازه  رهبری فرماید. به عیسی بنگرید هنگامی که در بالای تپه ای مشرف به اورشلیم ایستاده و از آنجا به شهری که وی را از خود رانده، چشم میدوزد و به حال آن اشک میریزد . -  « پس چون به اورشلیم نزدیک شد و شهر را دید، بر آن گریست. – انجیل لوقا ۱۹: ۴۱ » صدای او را بشنوید هنگامیکه برای این شهر ماتم گرفته میگوید:  - « چند بار خواستم همچون مرغی که جوجه‌هایش را زیر بالهای خویش جمع می‌کند، فرزندان تو را گِرد آورم، امّا نخواستی! – انجیل متی ۲۳: ۳۷»  از اینرو میدانید که خدا چگونه نسبت به کسانی که توبه نمی کنند، ترحم دارد و چگونه متاثر و غمگین است که انسان خدا را رد میکند و از او دور میشود و تاریکی را بر نور ترجیح میدهد.

به عیسی بنگرید،  هنگامیکه   «  او را به دیوانخانه برده و تمامی فوج را گرد وی فراهم آوردند و او را عریان ساخته لباس قرمز بدو پوشانیدند و تاجی از خار بافته بر سرش گذاشتند و نی بدست راست او دادند و پیش او زانو زده مسخره کنان میگفتند " سلام ای پادشاه یهود! "  و آب دهان بر وی افکنده و نی را گرفته بر سرش میزدند! – انجیل متی ۲۷: ۲۷- ۳۰».  ولی او بهیچوجه سرزنش نمی کرد و تهدید نمی نمود! در این حادثه صبر و حوصله خدا را ملاحظه خواهید کرد که با رنج و تاثر، گمراهی های مردم شریر را تحمل میکند!  به عیسی بنگرید هنگامی که او را مصلوب می کنند و بر دستها و پاهایش میخ میکوبند ولی او بجای اینکه در اثر درد و رنج بنالد و گریه کند، فکرش فقط متوجه آنهائی است که او را مصلوب میسازند و برای آنها چنین دعا میکند:  « ای پدر ، اینها را بیامرز زیرا نمیدانند چه میکنند. – انجیل لوقا ۲۳: ۳۴».  در آنجا محبت شدید و بی پایان خدا را ملاحظه خواهید کرد که مشتاق است انسان بوسیله توبه بسوی او بازگردد. هرقدر بار گناه انسان سنگین باشد ولی رحمت و بخشش خدا بی پایان است. عیسی را در بالای صلیب بنگرید که جسم و روح مبارکش متحمل درد و رنج میشود! پیشوایان قوم او را مسخره میکردند و از خود دور میساختند ولی عیسی مسیح با شکیبائی، خون  خویش را در راه مردم گناهکار نثار میکند و با قلبی شکسته میمیرد!  ( انجیل متی ۲۷: ۳۵- ۵۰ ). اکنون متوجه خواهیم شد از روز ازل که انسان مرتکب گناه شده تا کنون چه گذشته و هر بار که شما و من گناه میکنیم بر او چه میگذرد و قلب او چگونه شکسته شده و با درد و غم آکنده میگردد و چطور از گناه که حیات بشری را تباه میسازد، متنفر است. با وجود این، محبت و فیض بی پایان خدا شامل حال مردم گناهکار است.

🔰امّا خدا محبت خود را به ما این‌گونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد. – رومیان ۵: ۸