مسیح صورت خدای نادیده

    (مزمور ۴۶)

آیا تا به حال در موقعیتی قرار گرفته اید که احساس کنید زمین زیر پای شما در حال خرد شدن است؟ آیا تا به حال با بحرانی روبرو شده اید که در آن فردی که به شدت به آن تکیه داده اید ناگهان از دسترس خارج شده باشد؟ شاید زندگی شما هم بطور ناگهانی  درمعرض خطر قرار گرفته باشد. مزمور ۴۶  از چنین بحرانی صحبت می کند. این مزمور به ما می آموزد که وقتی همه چیز در اطراف ما از بین می رود، خدا پناهگاه و دژ امن ما است.

1️⃣. خدا پناه و قوت ماست.

زمانی که زندگی ما با بحرانی روبرو می شود و امنیت اولیه زندگی متزلزل می شود و یا حتی از بین می رود، دچار اضطراب و ناراحتی شدید می شویم و آرامش خود را از دست می دهیم. در این لحظات حتی ممکن است شروع به شک و تردید در ایمان کنیم. اصولا همه انسانها در زندگی وابسته به منابع و امکاناتی هستند که به آنها اعتماد و اطمینان می بخشد، مانند: خانواده، ثروت، درآمد ثابت و غیره. مزمورنویس تجربه خود در این باره را به خدا نسبت می دهد که خدا در مواقع سختی و مصیبت ها پناهگاه و قلعه ای امن است.

🔰خدا پناه و قوّت ماست، و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود. پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود، و کوهها به قعر دریا فرو افتند؛ اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه  نهری هست که جویبارهایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد، مسکن قدوس آن متعال را. – مزمور ۴۶: ۲- ۴

سراینده مزمور به نهری اشاره می کند که شهر را فرحناک می سازد و این شهر هرگز جنبش نخواهد خورد، اورشلیم شهری است که خدا برگزید تا نام خود را بر آن بگذارد و جایی که او برگزید تا به طور نمادین در میان قوم خود ساکن شود. این شهر مرکز حاکمیت زمینی خداوند بر اقوام مختلف بود؛ این شهر نماد پادشاهی خداوند بر زمین بود. و این نهر که شهر را فرحناک می کند، یک استعاره از جاری شدن برکات خداوند در شهر او می‌باشد.

🔰خدا در میان آن است، پس جنبش نخواهد خورد؛ در سپیده‌دم، خدا یاری‌اش خواهد کرد. قومها می‌شورند و حکومتها سرنگون می‌شوند؛ او آواز خود را می‌دهد و زمین می‌گدازد! یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست! سِلاه.  – مزمور ۴۶: ۵- ۷

🔸ما در پناه خدا امنیت داریم، او در میان و همراه ماست

🔰بلکه به کوه صَهیون نزدیک آمده‌اید، به اورشلیم آسمانی که شهر خدای زنده است. به جمع شادمانۀ هزاران هزار فرشته آمده‌اید، به کلیسای نخست‌زادگانی که نامهایشان در آسمان نوشته شده است. به خدا نزدیک شده‌اید، به خدایی که داور همۀ آدمیان است، و به روحهای پارسایانی که کامل شده‌اند، و به عیسی که واسطۀ عهدی جدید است، و به خونِ پاشیده‌ای که نیکوتر از خون هابیل سخن می‌گوید. – رساله به عبرانیان ۱۲: ۲۲- ۲۴

خدا در بحرانهای زندگی برای ما می جنگد. او فرزندان خود را با قدرت عظیم خود محافظت می کند و نجات می بخشد و هر حمله ای را دفع می کند. او به همه می گوید: باز ایستید(تسلیم شوید) و بدانید که من خدا هستم.

🔰او جنگها را تا کرانهای زمین پایان می‌بخشد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را خُرد می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند! «بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان قومها متعال، و در جهان متعال هستم». – مزمور ۴۶: ۹- ۱۰

2️⃣ . ترسان مباشید

🔰آن روز چون غروب فرا رسید، عیسی به شاگردان خود گفت: «به آن سوی دریا برویم.» آنها جمعیت را ترک گفتند و عیسی را در همان قایقی که بود، با خود بردند. چند قایق دیگر نیز او را همراهی می‌کرد. ناگاه تندبادی شدید برخاست. امواج چنان به قایق برمی‌خورد که نزدیک بود از آب پر شود. امّا عیسی در عقب قایق، سر بر بالشی نهاده و خفته بود. شاگردان او را بیدار کردند و گفتند: «استاد، تو را باکی نیست که غرق شویم؟» عیسی برخاست و باد را نهیب زد و به دریا فرمود: «ساکت شو! آرام باش!» آنگاه باد فرو نشست و آرامش کامل حکمفرما شد. سپس به شاگردان خود گفت: «چرا این‌چنین ترسانید؟ آیا هنوز ایمان ندارید؟» آنها بسیار هراسان شده، به یکدیگر می‌گفتند: «این کیست که حتی باد و دریا هم از او فرمان می‌برند!». – انجیل مرقس ۴: ۳۵- ۴۱

این کلمات در عهد جدید در زمان بحران نیز گفته شد. این اتفاق زمانی رخ داد که شاگردان در طوفان غروب گرفتار شدند و از جان خود نگران بودند. آنها تسلیم ترس و وحشت شدند ، زیرا کنترل موقعیت خود را به طور کامل از دست داده بودند. آنها نیز دیدند که آب در اطرافشان کف می کند و می غرد. با این حال ، کسی در آنجا حضور داشت که نگران نشد ، در حقیقت، او با آرامش و در امنیت در دستان حاکم و مراقبت کننده پدر آسمانی در خواب بود. طوفان هیچ تاثیری بر او نگذاشت ، زیرا او پدر خود را به عنوان پناهگاه و دژ امن می دانست. وقتی شاگردان او را بیدار کردند، او پرسید که چرا آنها اینقدر هراسان و کم ایمان هستند. او دریا را ملامت کرد و در روح مزمور ۴۶ گفت: «ساکت شو! آرام باش!».

🔸در حال حاضر کدام وضعیت شما را ناراحت و نگران کرده است؟ در کجای زندگی تسلیم ترس و هراس شده اید؟ کدام یقین و اعتماد زمینی در زندگی شما  جای توکل و اعتماد به خدا را گرفته است؟  بدانید که قطعیت ها و اعتمادهای زمینی شما مانند یک لایه نازک یخ است که در حال عبور از روی آن هستید. اما خدا جاودانه و تزلزل ناپذیر است. وقتی که همه چیز در اطراف ما در حال غرق شدن است، می توانیم به او پناه ببریم.

🔰در تنگی خود خداوند را خواندم، و خداوند اجابتم فرموده، مرا فراخی بخشید. خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟ خداوند همچون یاور من با من است؛ پس پیروزمندانه بر نفرت‌کنندگانم خواهم نگریست! پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر انسان. پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر امیران. – مزمور ۱۱۸: ۵- ۹