🔰آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند، وگرنه نزد پدر خود که در آسمان است، پاداشی نخواهید داشت. – انجیل متی ۶: ۱

 

در زمان عیسی مسیح مردم بسیاری بودند که به ظاهر خدا را عبادت می کردند، اما در باطن ریاکار بودند. آنها در امور خیریه شرکت می کردند، در دعا و روزه بسیار فعال بودند اما در نهایت، انجام همه این امور در جهت منافع شخصی ایشان قرار داشت. تمام تلاش آنها صرف این می شد که مشهورشوند و مورد احترام مردم قرار گیرند. آنها اعمال خیرشان را در بوق و کرنا میکردند تا همه بدانند که آنها چقدر  آدم خوب و خیری هستند. در کوچه ها و سرچهارراههای شلوغ نماز برپا میداشتند تا همه ببینند که ایشان چقدر مومن و با تقوا هستند. آنها با قیافه های عبوس و ترشرو در همه جا قدم میزدند تا در نظر مردم روزه دار نمایند. پیام عیسی مسیح برای چنین مردمانی این بود:

 

1️⃣ . برای جلب نظر مردم زندگی نکن!

تائیدات، توجهات، احترامات و ارزش گذاریهای مردم همه می توانند  دام و تله ای باشند که مشارکت و زندگی ما را با خداوند عیسی مسیح تحت تاثیر قرار دهند یعنی؛ زمانی که این احترامات و توجهات مردم برای ما  اهمیت پیدا کنند، رابطه ما با خداوند عیسی مسیح را از بین می برند. وقتی که اینها به بت زندگی ما تبدیل شوند، آنوقت است که تائید خداوند را از دست میدهیم. تنها اجر و پاداش ما همان خواهد بود که از مردم دریافت می کنیم. بدین سبب نباید انتظار دریافت چیزی از خداوند را داشته باشیم. این ریاکاری است زیرا که در ظاهر خدا را عبادت می کنیم ولی در نهایت و در نهان، خود را خدمت می کنیم. خداوند عیسی مسیح در این زمینه هشدار داده است که خیلی از مسیحیان کاذب در روز داوری مورد قضاوت سخت قرار می گیرند، زیرا واضح می گردد که توبه ایشان هرگز توبه حقیقی نبوده است.

 

🔰نه هر که مرا ’سرورم، سرورم‘ خطاب کند به پادشاهی آسمان راه یابد، بلکه تنها آن که ارادۀ پدر مرا که در آسمان است، به جا آوَرَد. در آن روز بسیاری مرا خواهند گفت: ”سرور ما، سرور ما، آیا به نام تو نبوّت نکردیم؟ آیا به نام تو دیوها را بیرون نراندیم؟ آیا به نام تو معجزات بسیار انجام ندادیم؟“ امّا به آنها به‌صراحت خواهم گفت، ”هرگز شما را نشناخته‌ام. از من دور شوید، ای بدکاران! – انجیل متی ۷: ۲۱- ۲۳

 

متاسفانه در دنیای امروز ما هم رهبران مسیحی زیادی هستند که تمام اشتیاق شان در جهت کسب شهرت، احترام و تحسین از دیگران است و خدمات خود را مدام در زیر نورافکن قرار میدهند تا همه نگاه ها متوجه ایشان باشد و هم مسیحیان زیادی وجود دارند که در روزهای یکشنبه خیلی خوب به نظر میرسند در حالیکه زندگیشان در طی هفته که برادران و خواهرانشان حضور ندارند، به گونه دیگری است.

 

2️⃣. ایمان حقیقی در پی کسب احترام دیگران نیست!

ایمان باید در جهت جلب رضایت و خرسندی خدا باشد. شیوه زندگی یک مسیحی بگونه ای است که باعث شادی و رضایت خدا از او می گردد. عیسی مسیح ما را دعوت می کند که برای خشنودی خدا زندگی کنیم و نه برای رضایت مردم. تمامی دنیا میتواند ما را طرد کند اما اگر خدا ما را تائید کند، این برای ما کافی است! بهمین دلیل عیسی مسیح ما را دعوت می کند که  دعا هایمان را از سرکوچه ها و از سر چهار راههای شلوغ به داخل حجره های دربسته خود انتقال دهیم. در هدایا و صدقه دادن نیز دست چپ تو از آنچه دست راستت انجام می دهد، مطلع نشود. لازم نیست که با شیپور اعلام کنیم که ما چه مسیحیان خوبی هستیم.

🔰محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمی‌برد؛ محبت فخر نمی‌فروشد و کبر و غرور ندارد. رفتار ناشایسته ندارد و نفع خود را نمی‌جوید؛ به آسانی خشمگین نمی‌شود و کینه به دل نمی‌گیرد. – اول قرنتیان ۱۳: ۴- ۵

 

ما میتوانیم به اشکال مختلف انسانها را تحت تاثیر خود قرار دهیم، اما زمانی میتوانیم خدا را تحت تاثیر قرار دهیم که با فروتنی و با قلبی صد در صد خالص  حاضر به انجام خدمت و عبادت خدا باشیم. خداوند چنین اشخاصی را آشکارا پاداش میدهد و نمجید میکند.

🔰پس همگان باید به ما به دیدۀ خادمان مسیح و مباشرانی بنگرند که رازهای خدا به آنان به امانت سپرده شده است. و حال انتظاری که از مباشر می‌رود این است که امین باشد. امّا برای من قضاوت شما یا قضاوت هر دادگاه انسانی دیگر چندان مهم نیست. من حتی خود نیز دربارۀ خویشتن قضاوت نمی‌کنم. زیرا در خود عیبی نمی‌بینم، امّا این مرا بی‌گناه نمی‌سازد. بلکه خداوند است که دربارۀ من قضاوت می‌کند. پس دربارۀ هیچ چیز پیش از وقت قضاوت نکنید تا اینکه خداوند بیاید. او آنچه را که اکنون در تاریکیْ نهان است، در روشنایی عیان خواهد کرد و نیّتهای دلها را آشکار خواهد ساخت. آنگاه تشویق و تمجید هر کس از خود خدا خواهد بود. ' – اول قرنتیان ۴: ۱- ۵

 

🔸باید از خود پرسید؛ براستی برای چه کسی زندگی می کنم؟  آیا من فقط یک مسیحی روز یکشنبه هستم؟ آیا من یک روحانی هستم به شباهت آفتاب پرست که مدام رنگ عوض می کند؟ و یا برای آن لحظه ای زندگی می کنم که در برابر مسند داوری خداوند حاضر خواهم بود؟

 

🔰زیرا همۀ ما باید در برابر مسند داوری مسیح حاضر شویم، تا هر کس بنا بر اعمال خوب یا بدی که در ایام سکونت در بدن خود کرده است، سزا یابد. – دوم قرنتیان ۵:۱۰